Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Το fast food «εξολοθρεύει» τη χλωρίδα του εντέρου

Το fast food «εξολοθρεύει» τη χλωρίδα του εντέρου

Η κατανάλωση πρόχειρου φαγητού «εξολοθρεύει» τα καλά βακτήρια του εντέρου, τα οποία προστατεύουν από την παχυσαρκία, τον διαβήτη, τον καρκίνο, τις καρδιοπάθειες και τις φλεγμονώδεις νόσους του γαστρεντερικού συστήματος, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Μείωση κατά 1/3 των βακτηρίων του εντέρου
Το ανθρώπινο έντερο περιέχει περί τα 3.500 διαφορετικά είδη μικροοργανισμών οι οποίοι συνολικά ζυγίζουν γύρω στα 1,5 κιλά. Καθώς ολοένα και περισσότερες μελέτες δείχνουν τη σημασία της χλωρίδας του εντέρου μας για ολόκληρο τον οργανισμό, πιστεύεται πλέον ότι η σύγχρονη «επεξεργασμένη» διατροφή που έχουν υιοθετήσει εκατομμύρια άνθρωποι τόσο στον ανεπτυγμένο όσο και στον αναπτυσσόμενο κόσμο μπορεί να μειώσει κατά περισσότερο από ένα τρίτο τον αριθμό των βακτηρίων του εντέρου.
Αυτό το σημαντικό εύρημα προέρχεται από μελέτες τις οποίες διεξάγει ο Τιμ Σπέκτορ, καθηγητής Γενετικής Επιδημιολογίας στο King's College του Λονδίνου. Μπορεί να δώσει μάλιστα μια εξήγηση στο γιατί κάποια άτομα βάζουν βάρος ενώ άλλα όχι, παρότι καταναλώνουν παρόμοιες ποσότητες λιπαρών, ζάχαρης, πρωτεΐνης και υδατανθράκων.
Το πείραμα του fast food δεκαημέρου
Ο καθηγητής Σπέκτορ επιστράτευσε τον 23χρονο γιο του Τομ, φοιτητή Γενετικής, για τους ερευνητικούς σκοπούς του. Ο Τομ δέχθηκε να περάσει ένα 10ημερο τρώγοντας αποκλειστικά φαγητό από τα Μc Donald's - συγκεκριμένα χάμπουργκερ, πατάτες τηγανητές, μπουκιές κοτόπουλου και Coca-Cola. Οπως ανέφερε ο ίδιος ο Τομ «προτού ξεκινήσω να ακολουθώ τη fast food διατροφή εντοπίζονταν περί τα 3.500 είδη βακτηρίων στο έντερό μου με κυρίαρχα τα βακτήρια του φύλου Firmicutes (μεταξύ αυτών είναι οι γαλακτοβάκιλλοι). Μόλις ξεκίνησα το πρόχειρο φαγητό, έχασα γρήγορα 1.300 είδη βακτηρίων ενώ το έντερό μου αποικίστηκε κυρίως από βακτήρια του φύλου Bacteriodetes. Το αποτέλεσμα πάντως ήταν ότι μέσα σε λίγες ημέρες τo fast food σκότωσε 1.300 είδη βακτηρίων του εντέρου μου». Μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού είναι υπέρβαρο ή και παχύσαρκο. Ωστόσο πολλές μελέτες - τις οποίες ενισχύει και αυτή του καθηγητή Σπέκτορ - δείχνουν ότι το πρόβλημα της παγκόσμιας «επιδημίας» της παχυσαρκίας είναι πολύ πιο πολύπλοκο από ό,τι νομίζουμε. Η (απλουστευμένη) απάντηση στο πρόβλημα δεν είναι ότι ο πληθυσμός τρώει πολύ.
«Κλειδί» η χλωρίδα του εντέρου
Το «κλειδί» φαίνεται ότι είναι η χλωρίδα του εντέρου, η οποία ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, τον μεταβολισμό. Τα βακτήρια του εντέρου παράγουν σημαντικά ένζυμα που παίζουν καταλυτικό ρόλο στην πέψη μαζί με τις βιταμίνες Α και Κ, οι οποίες είναι απαραίτητες για την απορρόφηση σημαντικών στοιχείων, όπως το ασβέστιο και ο σίδηρος, από τον οργανισμό μας.
Οι διαταραχές της ισορροπίας στη χλωρίδα του εντέρου έχουν συνδεθεί με αύξηση των πιθανοτήτων εμφάνισης προβλημάτων, όπως η κολίτιδα και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για σύνδεσή της με καρδιοπάθειες, διαβήτη, μορφές καρκίνου, ακόμη και με αυτισμό.
Η παχυσαρκία είναι... μεταδοτική
Πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι η ακριβής σύσταση της εντερικής χλωρίδας μπορεί να διαφέρει από χώρα σε χώρα λόγω της διατροφής. Παράλληλα υπάρχουν στοιχεία που μαρτυρούν ότι η παχυσαρκία είναι... μεταδοτική. Πειράματα που διεξήχθησαν από ειδικούς του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στις ΗΠΑ έδειξαν ότι η μεταφορά βακτηρίων από παχύσαρκα άτομα σε ποντίκια οδήγησε σε αύξηση του βάρους των ζώων. Σε άλλα πειράματα, αδύνατα ζώα που τοποθετήθηκαν σε κλουβιά μαζί με παχύσαρκα, έγιναν και εκείνα παχύσαρκα. Οπως ανέφερε ο καθηγητής Σπέκτορ «τα βακτήρια κατηγορούνται για πολλά, ωστόσο μόνο λίγα από τα εκατομμύρια είδη βακτηρίων είναι επιβλαβή ενώ πολλά είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της υγείας μας. Ολα τα τελευταία στοιχεία δείχνουν πως οι αλλαγές στο μικροβίωμά μας μπορεί να είναι υπεύθυνες σε μεγάλο βαθμό για την επιδημία της παχυσαρκίας καθώς και για νόσους όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος και οι καρδιοπάθειες». Ο καθηγητής είναι επικεφαλής μιας μεγάλης μελέτης στο πλαίσιο της οποίας παρακολουθούνται 12.000 δίδυμοι στη Βρετανία για ολόκληρη τη ζωή τους προκειμένου να φανεί η επίδραση που έχουν στον οργανισμό τους γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Τα πρώτα ευρήματα που δείχνουν την καταστροφή που υφίσταται η χλωρίδα του εντέρου εξαιτίας της ανθυγιεινής διατροφής ανήκουν στο British Gut Project, του οποίου ο δρ Σπέκτορ είναι ιδρυτικό μέλος.
Απαιτείται ισορροπημένη, «ανεπεξέργαστη» διατροφή
Κατά τον καθηγητή το να «εξοστρακίσει» κάποιος τα λίπη και τη ζάχαρη από τη διατροφή του είναι λιγότερο σημαντικό σε ό,τι αφορά την υιοθέτηση ενός υγιεινού διαιτολογίου. Το σημαντικότερο όλων είναι η διατροφή να περιέχει όλες τις κατηγορίες τροφών, οι οποίες μάλιστα θα είναι όσο λιγότερο επεξεργασμένες γίνεται. «Πριν από 15.000 χρόνια οι πρόγονοί μας κατανάλωναν περί τα 150 διαφορετικά συστατικά την εβδομάδα. Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι καταναλώνουν λιγότερους από 20 τύπους τροφίμων, εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι επεξεργασμένοι. Και μάλιστα οι περισσότερες επεξεργασμένες τροφές προέρχονται από μόνο τέσσερα συστατικά: καλαμπόκι, σόγια, σιτάρι, κρέας» τόνισε ο δρ Σπέκτορ.
Σημειώνεται ότι εκπρόσωπος της εταιρείας McDonald's απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τα ευρήματα του καθηγητή Σπέκτορ ανέφερε ότι «διαθέτουμε στα εστιατόριά μας μια ευρεία γκάμα τροφίμων και τα Mc Donald's μπορεί κάποιος να τα απολαύσει ως μέρος μιας υγιεινής, ισορροπημένης διατροφής. Εχουμε επίσης μειώσει το αλάτι, τα λιπαρά και τη ζάχαρη στα γεύματά μας ενώ έχουμε αφαιρέσει πλήρως από το μενού μας τα τρανς λιπαρά οξέα». Πηγή: tovima.gr
διαβαστε περισσοτερα "Το fast food «εξολοθρεύει» τη χλωρίδα του εντέρου"
Blogger Tricks

Τα φεγγάρια του Πλούτωνα «χορεύουν» χαοτικά

Τα φεγγάρια του Πλούτωνα «χορεύουν» χαοτικά

Τα φεγγάρια του Πλούτωνα «χορεύουν» χαοτικά

Είναι μπλεγμένα σε βαρυτική δίνη που τα υποχρεώνει να ακολουθούν απρόβλεπτες τροχιές
H NASA έδωσε στη δημοσιότητα μια καλλιτεχνική απεικόνιση του Πλούτωνα και των δορυφόρων του όπως θα την έβλεπε κάποιος με ένα τηλεσκόπιο από την περιοχή του Ηλιου. Σύμφωνα με τις νέες παρατηρήσεις τα φεγγάρια ακολουθούν χαοτικές τροχιές. Credit: (NASA/JPL/Mark Showalter, SETI Institute )



Μέχρι πριν από δύο χρόνια οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει δύο σώματα να κινούνται σε τροχιά γύρω από τον Πλούτωνα. Όμως διαπιστώθηκε ότι ο απομακρυσμένος παγωμένος κόσμος του ηλιακού μας συστήματος διαθέτει συνολικά πέντε δορυφόρους τον Χάροντα, τον Κέρβερο, τη Νύχτα, την Ύδρα και τη Στύγα. Νέες παρατηρήσεις στο σύστημα του Πλούτωνα αποκαλύπτουν ότι πρόκειται για ένα χαοτικό σύστημα όπου οι δορυφόροι κινούνται με ακανόνιστο τρόπο σε απρόβλεπτες τροχιές.
Απουσιάζει ο άξονας
Αστρονόμοι, με επικεφαλής τον Μαρκ Σόουαλτερ του Ινστιτούτου SETI της Καλιφόρνιας μελέτησαν στοιχεία που κατέγραψε το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble. Οπως αποκαλύπτεται οι δορυφόροι του Πλούτωνα ακολουθούν άκρως παράξενες και απρόβλεπτες τροχιές περιφοράς γύρω από αυτόν. Παράλληλα, δεν περιστρέφονται γύρω από έναν σταθερό άξονα, αλλά κλυδωνίζονται ακανόνιστα.Αν κανείς ζούσε πάνω στην Ύδρα ή τη Νύχτα, θα δυσκολευόταν πολύ να ρυθμίσει το ξυπνητήρι του, επειδή δεν θα μπορούσε να είναι σίγουρος πότε και από πού θα ανέτελλε ο Ήλιος (μπορεί να μην ανέτελλε και καθόλου), ενώ κάθε μέρα ή νύχτα δεν θα είχε την ίδια διάρκεια με την προηγούμενη. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι και τα άλλα δύο φεγγάρια του Πλούτωνα, ο Κέρβερος και η Στύγα, «τραμπαλίζονται» με εξίσου ακανόνιστο τρόπο, αν και αυτό θα πρέπει να επιβεβαιωθεί με μελλοντικές παρατηρήσεις.Το κοντινό πέρασμα του διαστημικού σκάφους New Horizons της NASA από το σύστημα του Πλούτωνα και του Χάροντα στα μέσα Ιουλίου αναμένεται να φωτίσει περισσότερο την κατάσταση. Μέχρι στιγμής, στο ηλιακό μας σύστημα μόνο ο Υπερίων, ο δορυφόρος του Κρόνου, είχε ανακαλυφθεί να βρίσκεται σε παρόμοια χαοτική κίνηση γύρω από τον άξονά του και τον πλανήτη του
Το σύστημα
Ο Πλούτωνας θεωρείτο ο ένατος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος έως το 2006, όταν υποβιβάσθηκε σε νάνο-πλανήτη, αν και οι αντιδράσεις συνεχίζονται ακόμη για την υποβάθμισή του. Με διάμετρο 2.350 χλμ., είναι μικρότερος και από τη Σελήνη.
Ο Χάροντας, ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Πλούτωνα, ανακαλύφθηκε το 1978 και έχει το μισό περίπου μέγεθος (διάμετρο 1.207 χλμ). Ουσιαστικά αποτελεί «δίδυμο» με τον Πλούτωνα, συνιστώντας έναν ιδιόμορφο διπλό πλανήτη, καθώς οι δυό τους κινούνται πέριξ ενός κοινού βαρυτικού κέντρου, το οποίο βρίσκεται κάπου στο διάστημα ανάμεσά τους. Μερικοί επιστήμονες θεωρούν ότι και το δίδυμο Γης-Σελήνης αποτελεεί έναν διπλό πλανήτη, αν και στη δική μας περίπτωση το κέντρο της βαρύτητας βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της Γης και όχι στο ενδιάμεσο διάστημα. 
Οι δορυφόροι Νυξ και Ύδρα ανακαλύφθηκαν το 2005 από το τηλεσκόπιο Hubble, ο Κέρβερος το 2011 και η Στύγα το 2012. Καθένα από αυτά τα φεγγάρια έχει διάμετρο λίγες μόνο δεκάδες χιλιόμετρα, από 6,8 χλμ. η Στύγα που είναιτο μικρότερο, έως 45,4 χλμ. η Ύδρα που είναι το μεγαλύτερο, γι' αυτό μέχρι σήμερα κανένα επίγειο τηλεσκόπιο δεν έχει καταφέρει να τα παρατηρήσει.
Ο χορός των φεγγαριών
Το χάος προκαλείται από τις μεταβαλλόμενες βαρυτικές επιδράσεις που ασκεί στους τέσσερις δορυφόρους το βαρυτικό πεδίο του Πλούτωνα και του Χάροντα, καθώς περιφέρονται ο ένας γύρω από τον άλλο. Το εν λόγω δίδυμο ωθεί, με τη σειρά του, το «κουαρτέτο» των δορυφόρων σε έναν απρόβλεπτο χορό, γεγονός που επιτείνεται από το ότι τα φεγγάρια δεν έχουν σφαιρικό σχήμα, αλλά ελλειψοειδές, σαν μπάλες του ράγκμπι. Οι επιστήμονες δεν πιστεύουν πάντως ότι το σύστημα του Πλούτωνα βρίσκεται στο χείλος της αποσύνθεσης.
Επίσης ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά ότι ο Κέρβερος είναι σκούρος σαν κάρβουνο, καθώς αντανακλά μόλις το 4% του ηλιακού φωτός που πέφτει πάνω του, ενώ αντίθετα τα άλλα φεγγάρια είναι πολύ ανοιχτόχρωμα, σαν άσπρη άμμος. Αυτή η έντονη χρωματική διαφορά είναι ανεξήγητη προς το παρόν. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature».http://www.tovima.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Τα φεγγάρια του Πλούτωνα «χορεύουν» χαοτικά"

Η παρορμητική προσωπικότητα: Τα χαρακτηριστικά της

Η παρορμητική προσωπικότητα: Τα χαρακτηριστικά της

Ο παρορμητισμός σημαίνει δυσκολία ανοχής απέναντι στο αίσθημα της ματαίωσης. Τα παρορμητικά άτομα δυσκολεύονται να αντισταθούν στις επιθυμίες τους και κατακλύζονται από θυμό όταν αυτές δεν υλοποιούνται στο «εδω και τώρα». Η άρση των αναστολών μεταμορφώνεται σε σχεδόν καθημερινό μέσο διαχείρισης εσωτερικών κενών και αρνητικών συναισθημάτων. Οι καταχρήσεις, όπως το αλκοόλ, το κάπνισμα, η υπερφαγία, ο τζόγος και ο καταναλωτισμός, είναι συχνές εκφάνσεις του παρορμητικού ψυχισμού.
Από την ψυχολόγο ψυχοθεραπεύτρια Μυρσίνη Κωστοπούλου 
Πρόκειται για άτομα που νιώθουν ότι ποτέ στην πραγματικότητα δεν έζησαν σε υγιή όρια. Μπορούν και παίρνουν αυτό που επιθυμούν, ενώ μέσα από αυτή την ικανότητα αισθάνονται σημαντικά και μοναδικά. Νιώθουν ότι οι φυσιολογικοί κανόνες και τα υγιή όρια καταπιεστικά περιορίζουν τον ασυγκράτητο χαρακτήρα τους. Η ενσυναίσθηση για τα συναισθήματα των άλλων είναι ένα από τα βασικότερα ελλείμματά τους. Ο εαυτός γίνεται το επίκεντρο της ύπαρξης, σαν μια ατέρμονη ομφαλοσκόπηση που αγγίζει τα όρια του ναρκισσισμού. Φαινομενικά, ο παρορμητικός άνθρωπος, όπως άλλωστε και ο νάρκισσος, δεν πάσχει ούτε υποφέρει.
Ακόμα και όταν αντιμετωπίζει εμπόδια και προβλήματα τα επιλύει επιρρίπτοντας την ευθύνη στους άλλους, τους οποίους βλέπει ως ((σαδιστές» που του περιορίζουν την ελευθερία. Εκείνο που πάνω απ’ όλα δεν αντέχει είναι η αναβολή της άμεσης ικανοποίησης των επιθυμιών του. Πίσω όμως από αυτή την αδυσώπητα εγωκεντρική και απειθάρχητη προσωπικότητα κρύβεται ένας εύθραυστος ψυχισμός ο οποίος είναι έτοιμος να καταρ ρεύσει όταν δεν τραφούν ικανόποιητικά οι συναισθηματικές του ανάγκες. Κυρίαρχα συναισθήματα είναι ο θυμός, η ενοχή (παρόλο που μοιάζει να την καταπατά και να την αρνείται), η βαθιά ριζωμένη αίσθηση ελλειμματικότητας, συναισθηματικής στέρησης, αποκλεισμού, τα οποία όμως υπεραναπληρώνονται μέσα από την αναζήτηση και τη φαντασίωση μιας δίχως όρια ικανοποίησης.
Τα παρορμητικά άτομα έχουν δυσκολία να αναγνωρίζουν τις παρενέργειες του παρορμητισμού τους, με αποτέλεσμα να αντιστέκονται στη θεραπεία. Αν και δεν θα αναζητήσουν βοήθεια για τον παρορμητισμό τους, κάποια άλλη αφορμή, όπως η αυξομείωση του βάρους, οι παρενέργειες των καταχρήσεων, η αϋπνία, ένας πρόσφατος χωρισμός, μπορεί να γίνει το έναυσμα για να επισκεφθούν έναν ειδικό. Εφόσον αρχίσουν ψυχοθεραπεία μπορεί να βιάζονται να γίνουν καλά, να θυμώνουν εύκολα με το θεραπευτή τους όταν νιώθουν ματαιωμένοι, να μην επικεντρώνονται τόσο στη διαδικασία, στο βάθος και στο περιεχόμενο της ψυχοθεραπείας όσο σε μια στάση ρηχής, γρήγορης και επιτακτικής επίλυσης των προβλημάτων τους. Τείνουν να ενθουσιάζονται εύκολα με τον ψυχοθεραπευτή τους, αλλά και να τον απομυθοποιούν γρήγορα, με αποτέλεσμα να αναζητούν συχνά άλλο θεραπευτή σε σύντομο χρονικό διάστημα. Καταλήγουν, λοιπόν, να εγκαταλείπουν τη θεραπεία οταν βαριούνται ή εάν νιώσουν πίεση από το θεραπευτή τους να ασκήσουν στον εαυτό τους μεγαλύτερο αυτοέλεγχο.http://www.boro.gr
διαβαστε περισσοτερα "Η παρορμητική προσωπικότητα: Τα χαρακτηριστικά της "

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Το σεξ προστατεύει από τον καρκίνο του

Το σεξ προστατεύει από τον καρκίνο του

Πριν από λίγες ημέρες, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ ανακοίνωσαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Ουρολογίας ότι ίσως τελικά υπάρχει ένας τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου για τον καρκίνο του προστάτη: η εκσπερμάτωση.
Με τον όρο «τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου» οι ειδικοί είθισται να περιγράφουν έναν κίνδυνο ο οποίος μπορεί να αναχαιτιστεί μέσω υγιεινών συνηθειών, όπως η προσεγμένη διατροφή και η άσκηση. Οι περισσότεροι λ.χ. παράγοντες κινδύνου για τα καρδιαγγειακά νοσήματα είναι τροποιήσιμοι και τα Κέντρα Ελέγχου & Πρόληψης των Ασθενειών (CDC) των ΗΠΑ υπολογίζουν ότι αν όλοι έκοβαν το κάπνισμα, πρόσεχαν τη διατροφή τους, γυμνάζονταν κ.λπ., θα αποτρεπόταν τουλάχιστον ο ένας στους τρεις θανάτους από έμφραγμα και εγκεφαλικό.
Για νοσήματα όπως ο καρκίνος του προστάτη, όμως, οι κύριοι τεκμηριωμένοι παράγοντες κινδύνου ήταν έως πρότινος η ηλικία και το οικογενειακό ιστορικό, δηλαδή δύο παράγοντες για τους οποίους ουδείς μπορεί να κάνει κάτι, επομένως είναι μη τροποποιήσιμοι.
Το 2003, όμως, άρχισε να αναδύεται ο πρώτος (και μοναδικός έως σήμερα) τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου: η συχνότητα της εκσπερμάτωσης. Οπως είχε τότε δείξει μια αυστραλιανή μελέτη με 2.338 άνδρες που δημοσιεύθηκε στη «Βρετανική Επιθεώρηση Ουρολογίας» (BJU), οι άνδρες οι οποίοι εκσπερμάτωναν συχνά είχαν λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν καρκίνο του προστάτη. Εναν χρόνο αργότερα δημοσιεύθηκε στην «Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας» (JAMA) δεύτερη μελέτη, αυτή τη φορά με 29.342 άνδρες, που κατέληξε σε ανάλογα ευρήματα.
Νέα δεδομένα
Τώρα, τα στοιχεία αυτών των μελετών επεκτείνονται και ενισχύονται με τη δημοσιοποίηση πρόσθετων δεδομένων από τους εθελοντές της μελέτης του 2004, οι οποίοι πλέον συμπλήρωσαν 18 χρόνια συμμετοχής σε αυτήν. Κατά την έναρξη της μελέτης, οι άνδρες είχαν ηλικία άνω των 46 ετών και είχαν υπολογίσει πόσες φορές εκσπερμάτωναν ως νεαροί ενήλικοι (από τα 20 έως τα 29 τους χρόνια) και πόσες στη μέση ηλικία (μετά τα 40 τους χρόνια και μέχρι τα 49, ανάλογα με την ακριβή ηλικία τους). Ο υπολογισμός στη συχνότητα της εκσπερμάτωσης αφορούσε όλους τους δυνητικούς τρόπους επίτευξής της (νυκτερινή εκσπερμάτωση, αυνανισμός και σεξ).
Οπως λοιπόν ανακοίνωσαν προ ημερών οι επιστήμονες του Χάρβαρντ στο συνέδριο, όσοι άντρες ανέφεραν ότι εκσπερμάτωναν 21 φορές τον μήνα διέτρεχαν κατά 20% μικρότερο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη σε σύγκριση με όσους εκσπερμάτωναν 4-7 φορές τον μήνα.
Η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Τζένιφερ Ράιντερ, επίκουρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, τόνισε ότι τα νέα ευρήματα έχουν τρία δυνατά σημεία: α) προέρχονται από έναν πολύ μεγάλο αριθμό εθελοντών, β) τους παρακολουθούν εδώ και χρόνια οι επιστήμονες και γ) αφορούν κάτι πάρα πολύ ειδικό. Οσον αφορά το αν η παρεχόμενη προστασία είναι μικρή ή μεγάλη, «δεν νομίζω ότι πρέπει να στεκόμαστε στους αριθμούς, αλλά να εστιάζουμε στο ότι υπάρχει μία δοσομετρική σχέση: όσο περισσότερο το σεξ, τόσο πιο προστατευμένοι είναι οι άντρες» είπε.
Πιθανή εξήγηση
Το ερώτημα είναι πώς μπορεί η εκσπερμάτωση να προστατεύει από τον καρκίνο. Η δρ Ράιντερ εκτιμά ότι η απάντηση κρύβεται στις ορμόνες οξυτοκίνη και διυδροεπιανδροστερόνη (DHEA), η έκκριση των οποίων αυξάνεται και στα δύο φύλα στη διάρκεια του οργασμού.
Στις γυναίκες, μελέτες έχουν δείξει ότι η οξυτοκίνη μπορεί να ελαττώνει την αρτηριακή πίεση και τον κίνδυνο καρδιαγγειακών ασθενειών, ενώ η DHEA τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού.
Στους άνδρες, τα αυξημένα επίπεδα της DHEA έχουν σχετιστεί με βελτιωμένη μνήμη, διέγερση της εγκεφαλικής λειτουργίας, χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού, ο οποίος μπορεί να είναι σπάνιος στους άνρες αλλά είναι υπαρκτός.
Στα οφέλη αυτά προστίθεται τώρα η μείωση του κινδύνου καρκίνου του προστάτη, η οποία φαίνεται ότι δεν οφείλεται στην εκσπερμάτωση αυτή καθ’ εαυτήν, αλλά στις ουσίες που εκκρίνονται στη διάρκειά της, εκτιμούν οι ειδικοί. Πηγή: tanea.gr
διαβαστε περισσοτερα "Το σεξ προστατεύει από τον καρκίνο του"

Βρήκαν καυτά «φουγάρα» στην άβυσσο

Βρήκαν καυτά «φουγάρα» στην άβυσσο

Βρήκαν καυτά «φουγάρα» στην άβυσσο

Εντοπίστηκαν σε μεγάλο βάθος στον Ειρηνικό Ωκεανό πολύ θερμά υδροθερμικά φρεάτια
Οι ερευνητές έδωσαν στη δημοσιότητα την εικόνα ενός εκ των υδροθερμικών φρεατίων που εντόπισαν στα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού. Οπως φαίνεται και στην εικόνα δεν πρόκειται για μαύρο φουγάρο αφού αναβλύζει ανοιχρόχρωμο νερό. Credit: (MBARI)


 
Ερευνητές του Ερευνητικού Ινστιτούτου Monterey Bay Aquarium ανακάλυψαν στον Ειρηνικό Ωκεανό εντυπωσιακά υδροθερμικά φρεάτια τα οποία είναι τα πιο θερμά που έχουν εντοπιστεί σε τόσο μεγάλο βάθος και έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά από τα υπόλοιπα.

Τα «Μαύρα Φουγάρα»
Τα υδροθερμικά φρεάτια είναι πηγές στον βυθό της θάλασσας από τις οποίες αναβλύζει πολύ ζεστό και συνήθως κατάμαυρο νερό για αυτό και τους έχουν δώσει τον χαρακτηρισμό «Μαύρα Φουγάρα». Η ύπαρξή τους ανακαλύφθηκε πριν από τρεις δεκαετίες και συνήθως βρίσκονται σε ηφαιστειακά ενεργές περιοχές. Γύρω από τα υδροθερμικά φρεάτια γεννιούνται ξεχωριστά οικοσυστήματα αφού οι ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν εκεί δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο αναπτύσσονται και ζουν διάφορες μορφές ζωής.
Τα... λευκά φουγάρα
Οι ερευνητές εντόπισαν τα υδροθερμικά φρεάτια σε βάθος 3,8 χλμ. από την επιφάνεια της θάλασσας 150 χλμ έξω από τις ακτές της πόλης Λα Παζ στο Μεξικό. Τα φρεάτια αυτά δημιουργούνται σε επίπεδο λασπώδες πυθμένα και είναι πιο μικρά και πιο «ντελικάτα» από τα μαύρα φουγάρα. Επιπλέον το νερό που αναβλύζει από εκεί δεν είναι μαύρο αλλά ανοικτού χρώματος. Η θερμοκρασία του νερού που βγαίνει από αυτά τα φρεάτια κυμαίνεται από 250-290 βαθμούς Κελσίου και είναι τα τα πιο θερμά φρεάτια που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα σε τέτοιο βάθος.
Η διαφορετική θερμοκρασία αλλά και χημική σύσταση του νερού που αναβλύζει όπως ήταν αναμενόμενο έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη ενός οικοσυστήματος που διαφέρει από εκείνα που υπάρχουν στα μαύρα φουγάρα. Στα υδροθερμικά φρεάτια βρίσκουμε πάντοτε μύδια και μέχρι σήμερα σε κάθε σύστημα μαύρων φουγάρων βρίσκουμε ένα είδος μυδιών ενώ στα λευκά υδροθερμικά φρεάτια ανακάλυψαν οι ερευνητές του Monterey Bay Aquarium έχουν ήδη εντοπιστεί τέσσερα είδη μυδιών.http://www.tovima.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Βρήκαν καυτά «φουγάρα» στην άβυσσο"

Παιδικοί φόβοι: Τι κρύβουν πώς τις ξεπερνάμε


Παιδικοί φόβοι: Τι κρύβουν πώς τις ξεπερνάμε

Στα παιδιά αρέσει να παίζουν με την ιδέα του φόβου. Απολαμβάνουν τα παιχνίδια με τον μπαμπούλα και ενθουσιάζονται με τρομαχτικές ιστορίες και ταινίες φρίκης. Θυμάμαι, πριν φτάσω στην εφηβεία, περνούσα κάθε Παρασκευή βράδυ στο σπίτι της μιας ή της άλλης φίλης, όπου στριμωχνόμασταν γύρω από το ραδιόφωνο, με τα φώτα σβηστά. Ακούγαμε μια εκπομπή που λεγόταν Ιστορίες Μαγίσσων, η οποία τώρα θα μου φαινόταν κατά πάσα πιθανότητα πολύ ανιαρή, αλλά τότε μας τρομοκρατούσε. Το δυσκολότερο (και πιο συναρπαστικό) μέρος ήταν όταν, μετά την εκπομπή, περπατούσαμε μέχρι το σπίτι με τα πόδια, μέσα στο σκοτάδι, προσπαθώντας να κάνουμε ότι δεν φοβόμασταν. Νιώθαμε την αδρεναλίνη μας να ανεβαίνει στα ύψη και την καρδιά μας να χτυπάει σαν τρελή, και αναρωτιόμασταν τι παραμόνευε στις σκιές, ενώ κατά βάθος ξέραμε ότι ήμασταν απολύτως ασφαλείς και ότι σύντομα θα φτάναμε στα ζεστά και καλοφωτισμένα σπίτια μας.
Είναι τελείως διαφορετικό να ζει κανείς μέσα σε πραγματικό φόβο, είτε πρόκειται για την απειλή σωματικής βίας, ψυχολογικής κακοποίησης, εγκατάλειψης, θανατηφόρας ασθένειας, είτε για τον φαινομενικά μικρότερο φόβο για τον νταή της γειτονιάς, ή για τα τέρατα που κρύβονται κάτω από το κρεβάτι. Ο πραγματικός φόβος, μέρα με τη μέρα, καταστρέφει την αυτοπεποίθηση και τη βασική αίσθηση ασφάλειας του παιδιού. Ο φόβος υπονομεύει το υποστηρικτικό περιβάλλον που χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει, να εξερεύνησες και να μάθει, δημιουργώντας του ένα συνεχές αίσθημα ανησυχίας, μια γενικευμένη αγωνία, που μπορεί να βλάψει ουσιαστικά τον τρόπο που σχετίζεται με τους ανθρώπους και αντιμετωπίζει καινούργιες καταστάσεις.
Φόβοι που Ξυπνούν τη Νύχτα
Πολλές από τις πηγές πραγματικού φόβου στη ζωή των παιδιών μπορεί να αποτελούν έκπληξη για τους γονείς τους. Τα παιδιά μπορεί να φοβούνται πράγματα που οι ενήλικες ούτε καν προσέχουν, όπως για παράδειγμα ο καινούργιος σκύλος της γειτονιάς ή εκείνο το γέρικο δέντρο με τα ξερά κλαδιά. Μπορεί επίσης να τρομάξουν από απερίσκεπτες εκφράσεις. Ένα κοριτσάκι τριών χρονών ρώτησε τη μητέρα του, "Μανούλα, αλήθεια θα καταρρεύσεις; Έτσι είπες στη θεία Κάθυ". Μερικές φορές, τα μικρά παιδιά παίρνουν μεταφορικές εκφράσεις τοις μετρητοίς. Εκείνη η μικρή είχε ανάγκη να της εξηγήσει η μαμά της τι εννοούσε, να την καθησυχάσει και να την πάρει αγκαλιά.
Ανεξάρτητα από την αιτία, αν το παιδί μας φοβάται, πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα σοβαρά. Ο φόβος είναι κάτι το υποκειμενικό, και πρέπει να δούμε τον κόσμο με τα μάτια του παιδιού μας. Με σχόλια όπως, "Μην είσαι ανόητος", "Δεν είναι τίποτα", "Ωρα να μεγαλώσεις πια", "Μην είσαι φοβητσιάρης", απλώς μειώνουμε το παιδί, και το κάνουμε να κρύβει τους φόβους του, που όμως συνεχίζουν να μεγαλώνουν.
Πολλές φορές οι γονείς με ρωτάνε, "Πώς μπορεί κανείς να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα τρομαγμένο παιδί και σ' ένα παιδί που θέλει απλώς να τραβήξει την προσοχή;", Η απάντηση είναι ότι δεν μπορεί. Οι γονείς δεν πρέπει να ανησυχούν υπερβολικά μήπως τα παιδιά τους τούς μανουβράρουν με τις συναισθηματικές ανάγκες τους. Η ανάγκη του παιδιού σας για προσοχή είναι εξίσου θεμιτή με την ανάγκη του για τροφή και στέγη. Και μερικές φορές ένα παιδί μπορεί να φοβάται και να χρειάζεται προσοχή, συγχρόνως.  
Ο τρίχρονος Άνταμ αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα. Η οικογένεια του είχε πρόσφατα μετακομίσει σε καινούργιο σπίτι, ο ίδιος πήγαινε για πρώτη χρονιά στον παιδικό σταθμό, και μόλις είχε γεννηθεί η αδελφούλα του. Όλες αυτές οι αλλαγές ήταν ευχάριστες για τους γονείς του, αλλά για τον Άνταμ σηματοδοτούσαν το τέλος της ζωής που ήξερε. Ένιωθε ότι ο κόσμος του βρισκόταν σε τέλεια αναστάτωση. Ένα βράδυ, που η μαμά του είχε βγει, ο Άνταμ πλησίασε τον μπαμπά του με μια ασυνήθιστη παράκληση.
"Φοβάμαι. Προστάτεψέ με".
Ο πατέρας του θα μπορούσε να του πει, "Να σε προστατέψω; Από τι; Τώρα πια, έγινες μεγάλος αδερφός, και δεν πρέπει να φοβάσαι", και να στείλει τον Άνταμ πίσω για ύπνο, μόνο του.
Αντίθετα, ο μπαμπάς κατάλαβε. "Να σε προστατέψω; Μα και βέβαια", απάντησε. "Ελα να χωθείς δίπλα μου, και μαζί θα είμαστε ασφαλείς". Τα γεμάτα κατανόηση λόγια του και η σωματική επαφή καθησύχασαν τον Άνταμ και του έδωσαν την επιβεβαίωση που χρειαζόταν για να ξεπεράσει εκείνη τη δύσκολη στιγμή και να προχωρήσει.Οι γονείς μπορούν να διαλύσουν ως δια μαγείας τους φόβους ακόμα και των μεγαλύτερων παιδιών. Δύο αδέρφια, ηλικίας έξι και οχτώ ετών, τα έπιανε από καιρό σε καιρό φόβος για τα φαντάσματα στη σοφίτα. Η μητέρα τους είχε στη ντουλάπα της μια παλιά σκούπα, ακριβώς γι' αυτές τις περιπτώσεις. Όταν τα αγόρια ορμούσαν φοβισμένα στο δωμάτιό της, εκείνη άνοιγε ήρεμα το ντουλάπι, έβγαζε τη σκούπα, και διέσχιζε τρέχοντας το σπίτι, κραδαίνοντας τη σκούπα σαν επικίνδυνο όπλο και ουρλιάζοντας με όλη της τη δύναμη. Τα αγόρια έτρεχαν ξοπίσω της, γελώντας γεμάτα αγαλλίαση, με τη σιγουριά ότι η μαμά τους έδιωχνε από το σπίτι όλα τα τρομαχτικά πλάσματα. 
Όταν τα Μάγια Λεν Πιάνουν
Βέβαια, πολλές φορές δεν υπάρχει μαγικός τρόπος να προστατέψουμε τα παιδιά μας από τους φόβους τους. Ούτε μια μαμά που κραδαίνει σκούπα, ούτε μια ζεστή αγκαλιά μπορούν να διώξουν το φόβο ή τη θλίψη που κυριευει τα παιδιά όταν η οικογένεια περνάει πραγματική κρίση. Οι χειρότερες στιγμές για τα παιδιά είναι όταν η δομή ή οι καθημερινές συνήθειες της οικογένειας εξαρθρώνονται ριζικά. Τα παιδιά περιμένουν ότι οι ρυθμοί της οικογενειακής ζωής θα διατηρηθούν λίγο-πολύ σταθεροί, και όταν επέρχεται μια κρίση, μπορεί να νιώσουν ότι ο κόσμος τους καταρρέει.
Εκτός από το θάνατο ενός γονιού, το διαζύγιο είναι κατά πάσα πιθανότητα το πιο τρομαχτικό γεγονός στη ζωή ενός παιδιού. Πολλά παιδιά ζουν με το φόβο του διαζυγίου, ανεξάρτητα αν ο φόθος αυτός είναι βάσιμος. Όταν το παιδί ακούει τον ένα γονιό να παραπονιέται για τον άλλο, ο φόβος του αυξάνεται, και το παιδί κατακλύζεται από άγχος και αγωνία. Πίσω από το φόβο του διαζυγίου, βρίσκεται ο φόβος της εγκατάλειψης. Το παιδί πιστεύει ότι αν ο ένας γονιός φύγει, δεν θα εγκαταλείψει μονο το σπίτι, αλλα και τα παιδια του.Την περίοδο του διαζυγίου, τα παιδιά νιώθουν ότι έχουν χάσει τον έλεγχο του κόσμου τους. Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους γονείς που χωρίζουν είναι να επιλέξουν να ενεργήσουν σύμφωνα με το συμφέρον των παιδιών τους, που έχουν πληγωθεί,ανεξάρτητα με το πόσο απογοητευμένοι και θυμωμένοι νιώθουν ο ένας με τον άλλο. Tα παιδιά, αναπόφευκτα, βρίσκονται στη μέση, γι' αυτό οι γονείς πρέπει να κάνουν ανακωχή όταν πρόκειται για τα παιδιά. Αυτό είναι, βέβαια, πολύ πιο εύκολο στα λόγια, παρά στα έργα, ιδιαίτερα όταν οι γονείς χωρίζουν κάτω από άσκημες συνθήκες, όταν υπάρχει θυμός και καυγάδες. Όμως, τότε είναι που τα παιδιά έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ να τα καθησυχάσουμε, ότι ανεξάρτητα απ' όσα συμβαίνουν, είμαστε πάντα οι γονείς τους, και ότι θα τα φροντίσουμε και οι δύο μαζί.Τα παιδιά αντιλαμβάνονται και υφίστανται κάθε οικογενειακή κρίση, παρ' όλο που μπορεί να μην κατανοούν πλήρως τη σημασία της. Ακούγοντας κατά τύχη ότι ο πατέρας της μπορεί να έχανε τη δουλειά του, η εξάχρονη Λυν φοβήθηκε ότι η οικογένειά της θα έμενε άστεγη και θα πεινούσε. Ο μπαμπάς της εξήγησε, "Θα βρούμε ένα τρόπο να τα βγάλουμε πέρα. Μπορεί, για ένα διάστημα, να χρειαστεί να περιορίσουμε κάπως τα έξοδά μας, αλλά θα τα καταφέρουμε. 
Τα πολύ μικρά παιδιά μπορεί να χρειαστούν ιδιαίτερη προετοιμασία για καταστάσεις που αντιμετωπίζουν πρώτη φορά.Μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να περάσουν αυτούς τους σταθμούς στη ζωή τους, προσφέροντάς τους αφειδώς υποστήριξη και ενθάρρυνση. Η έκφραση της εμπιστοσύνης μας στα παιδιά μας είναι ένας αποτελεσματικότατος τρόπος να τα διδάξουμε να έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Παρατηρήστε την αλλαγή στην έκφραση του προσώπου και οτη στάση του παιδιού σας, την επόμενη φορά που θα πείτε, "Θα τα καταφέρεις μια χαρά. Ξέρω ότι μπορείς να το χειριστείς".
Κείμενο της συγγραφέως Dr. Dorothy Law 
Απόσπασμα από το βιβλίο Τα παιδιά Μαθαίνουν από αυτό που ζουν. Ευχαριστούμ ε τις εκδόσεις Θυμάρι για την ευγενική παραχώρηση του παιδιού. http://www.boro.gr
διαβαστε περισσοτερα "Παιδικοί φόβοι: Τι κρύβουν πώς τις ξεπερνάμε"

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Lingonberries ή cranberries : Διατροφική αξία του κόκκινου μύρτιλου

Lingonberries ή cranberries : Διατροφική αξία του κόκκινου μύρτιλου

Τελευταία γίνεται ολοένα και περισσότερο λόγος για τις ευεργετικές επιδράσεις των διαφόρων μούρων στην υγεία. Μεταξύ αυτών και τα άκρως ευεργετικά lingonberries (Vaccinium vitis-idaea). Τα lingonberries συχνά ονομάζονται και ως κόκκινα μύρτιλλα και συγγενεύουν σε χαρακτηριστικά και διατροφική σύσταση με το φίγγι (cranberry - Vaccinium oxycoccos ). Φυτρώνουν σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, όπως Ευρώπη, περιοχές της Ασίας, Νότια και Βόρεια Αμερική.
Η περιοχή που φυτρώνουν όμως συχνότερα είναι η Σκανδιναβία. Εκεί καταγράφεται και η μεγαλύτερη συχνότητα κατανάλωσης τους, όπου καταναλώνονται με διαφόρους τρόπους: φρέσκα, παγωμένα, αποξηραμένα ή ως συνοδευτικό κρέατος με τη μορφή μαρμελάδας! Η πλούσια περιεκτικότητα τους κυρίως σε πολυφαινόλες και άλλα αντιοξειδωτικά συστατικά τα καθιστά ιδιαίτερως ελκυστικά στο ερευνητικό κοινό και οι ερευνητικές μελέτες πάνω στα lingonberries είναι αρκετές.
Μελέτη του πανεπιστημίου του Lund της Σουηδίας απέδειξε ότι η κατανάλωση lingonberries (σε συνδυασμό με μια δίαιτα υψηλής σε λιπαρά) μείωσε σημαντικά την πρόσληψη βάρους καθώς επίσης και την συσσώρευση λίπους στο ήπαρ, ενώ βέλτιωσε και τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Ακόμη, η κατανάλωση lingonberries συνοδεύτηκε και από την μείωση του βιολογικού δείκτη PAI-1 στον ορό του αίματος. Ο δείκτης PAI-1 σημαδοτοδοτεί την ύπαρξη φλεγμονής και υψηλές τιμές αυτού έχουν συσχετισθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αθηροσκλήρωσης και με την μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος (NAFLD).
Επιπρόσθετα, μια δεύτερη μελέτη του ίδιου πανεπιστημίου έδειξε ότι έπειτα από κατανάλωση lingonberries τα γεννετικά τροποποιημένα ApoE-/- ποντίκια (στα οποία οι τιμές τις χοληστερίνης είναι αρκετά αυξημένες) εμφάνισαν μικρότερο ποσοστό αθηρωματικής πλάκας. Το γεγονός αυτό συνοδεύτηκε και από μειωμένα επίπεδα λιπιδίων αίματος καθώς και σημαντικές αλλαγές στην παραγωγή λιπαρών οξέων βραχείας αλύσσου (short-chain fatty acids - SCFA). Είναι γνωστό ότι οι πολυφαινόλες δρουν ως αντιοξειδωτικά μειώνοντας τον σχηματισμό ελευθέρων ριζών που προκαλούν την οξείδωση της LDL-χοληστερίνης, γεγονός που αποτελεί ένα από τα πρώτα στάδια σχηματισμού της αθηρωματικής πλάκας. Πιο συγκεκριμένα τα lingonberries είναι πλούσια σε βενζοικό οξύ, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό.
Εκτός όμως από το υψηλό ποσοστό πολυφαινολών, τα lingonberries είναι πλούσια και σε φυτικές ίνες. Χαρακτηριστικά, τα lingonberries περιέχουν 17 g ολικής φυτικής ίνας ανά 100 g (επίξηρού βάρος). Οι φυτικές ίνες περνούν το μεγαλύτερο μέρος του εντέρου αδιάσπαστες και φθάνουν στο παχύ έντερο όπου και διασπώνται από τα βακτήρια της εντερικής μικροχλωρίδας. Κατά την διάσπαση τους παράγουν λιπαρά οξέα βραχείας αλύσσου (οξικό, προπιονικό, βουτυρικό, ισοβουτυρικό, βαλερικό και ισοβαλερικό οξύ) τα οποία είναι υπεύθυνα για μια σειρά ευεργετικών επιδράσεων στον οργανισμό. Έχει βρεθεί ότι το βουτυρικό οξύ προστατεύει ενάντια στον καρκίνο του παχέως εντέρου, ενώ για το προπιονικό οξύ έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί υπόστρωμα για την σύνθεση της γλυκόζης, μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης του ορού του αίματος και μειώνει την έκκριση ορεξιογόνων ορμονών όπως η γκρελίνη και το πεπτίδιο GLP-1.
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει μελέτη του πανεπιστημίου του Μόντρεαλ βασιζόμενη σε ένα πειραματικό μοντέλο με ποντίκια που χρησιμοποίησε εκχυλίσμα cranberries (200 mg/kg τροφής), τα οποία προέρχονται από την ίδια οικογένεια με τα lingonberries. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ζώα στην τροφή των οποίων είχε προστεθεί cranberry εμφάνισαν μειωμένο σωματικό βάρος, μειωμένο βάρος ήπατος και μειωμένα επίπεδα τριγλυκεριδίων που συνδέονται και με τα μειωμένα επίπεδα φλεγμονής και οξειδωτικού στρες. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει το γεγονός ότι τα ποντίκια που κατανάλωσαν το εκχύλισμα cranberry εμφάνισαν διαφορετική σύσταση εντερικής μικροβιακής χλωρίδας. Πιο συγκεκριμένα, εντοπίστηκαν υψηλές συγκεντρώσεις του βακτηρίου Akkermansia muciniphila. To βακτήριο A. muciniphila αποτελεί το 3-5 % του συνόλου των βακτηρίων που απαρτίζουν την εντερική μικροχλωρίδα. Έχει βρεθεί όμως ότι σε παχύσαρκα άτομα τα επίπεδα αυτού εμφανίζονται μειωμένα. Ερευνητές από το KU Leuven στο Βέλγιο, έδειξαν ότι όταν το A. muciniphila χρησιμοποιήθηκε ως προβιοτικό ήταν ικανό να αποτρέψει τις επιπλοκές που συνοδεύονται με την εγκαθίδρυση του μεταβολικού συνδρόμου.
Τα ερευνητικά δεδομένα καθιστούν σαφές ότι η κατανάλωση lingonberries συμβάλει στην προάσπιση της υγείας, κυρίως ενάντια στην εμφάνιση υπερλιπιδαιμίας, καρδιαγγειακών νοσημάτων και παχυσαρκίας. Ακόμη υποστηρίζεται ότι μέσω της υψηλής σύστασης τους σε φυτικές ίνες είναι δυνατό να παρέχουν δευτερογενείς ωφέλιμες επιδράσεις στον οργανισμό.www.diatrofi.gr
διαβαστε περισσοτερα "Lingonberries ή cranberries : Διατροφική αξία του κόκκινου μύρτιλου "

«Σωλήνες» πλάσματος περικυκλώνουν τη Γη

«Σωλήνες» πλάσματος περικυκλώνουν τη Γη

«Σωλήνες» πλάσματος περικυκλώνουν τη Γη


Εντυπωσιακό φαινόμενο εντοπίστηκε να συντελείται στα σύνορα του πλανήτη μας
Σωλήνες φορτισμένων σωματιδίων από τον Ηλιο περικυκλώνουν τον Γη. Credit: (CAASTRO/MATS BJORKLAND)

 
Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανακάλυψη έκανε η Κλίο Λόι, φοιτήτρια της Σχολής Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου του Σίδνει και του κέντρου αστροφυσικής CAASTRO. Εντόπισε την παρουσία γιγάντιων δομών που μοιάζουν με σωλήνες να περικυκλώνουν τη Γη. Οι σωλήνες αυτοί δημιουργούνται από φορτισμένα σωματίδια του Ηλιου (πλάσμα) σε απόσταση 600 χλμ από την επιφάνεια του πλανήτη μας. Η Λόι κατάφερε μάλιστα να χαρτογραφήσει τρισδιάστατα αυτές τις δομές και να καταγράψει την κίνηση τους. Η ύπαρξη των συγκεκριμένων δομών είχε προταθεί στο παρελθόν αλλά κανείς μέχρι σήμερα δεν είχε καταφέρει να βρει στοιχεία που να υποδεικνύουν κάτι για τη φύση τους. Η ανακάλυψη είναι σημαντική γιατί αποκαλύπτει νέα δεδομένα για την αλληλεπίδραση της Γης με τον Ηλιο και τα φαινόμενα που παράγονται.http://www.tovima.gr/
διαβαστε περισσοτερα "«Σωλήνες» πλάσματος περικυκλώνουν τη Γη"

Όταν το παιδί "τα κάνει πάνω του": Λύσεις

Όταν το παιδί "τα κάνει πάνω του": Λύσεις

Λέρωσε το βλαστάρι σας το βρακάκι του;  Εσείς φτύσατε αίμα να το μάθετε (νομίζατε!) να κάνει τα κακά του στη λεκάνη της τουαλέτας αλλά πάλι τα ίδια. Μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Ακόμα και σε δεκάχρονα παιδιά. Το παιδί σας ξέρει πως πρέπει να πηγαίνει στην τουαλέτα, για κάποιο λόγο όμως δεν το κάνει.
Από τον συγγραφέα και ειδικό σε ζητήματα αγωγής παίδων, Στάλνει Σαπίρο 
Η τρομοκρατία της τουαλέτας εξαπολύεται για τη δύναμη και μόνο. Στην ουσία, ένα κατούρημα στο παντελόνι εκδηλώνει τάσεις αντάρτικου. Το παιδί λέει; «Εγώ θα τα κάνω εκεί που θέλω». Λέει, επίσης: «Έτσι έχει μεγαλύτερη πλάκα». Το ένα είναι αντάρτικο εναντίον σας, το άλλο ενάντια στις απαιτήσεις της ζωής. Βέβαια, αν επιμένει, πρέπει να συμβουλευτείτε γιατρό για να αποκλείσετε οργανική αιτία.
 Θέλετε δεν θέλετε, νιώθετε άσχημα όταν σας τηλεφωνεί ο δάσκαλος και σας ζητάει να πάτε να μαζέψετε το βλαστάρι σας, για να το περάσετε από κλίβανο. Νιώθετε οργή, απογοήτευση και -μέχρι ένα σημείο- ευθύνη. Είναι μια παρεκτροπή που πολύ θα θέλατε να διορθώσετε.
Είτε το πιστεύετε είτε όχι, η καλύτερη λύση είναι να χαλαρώσετε και να αφήσετε το θέμα στο παιδί σας.
Γιατί ούτε να χειροτερέψει το φαινόμενο θέλετε, ούτε να παραταθεί. Το πρόβλημα θα το λύσει ο χρόνος  στο κάτω κάτω, δεν θα κατουριέται μέχρι είκοσι χρονών. Αν όμως βαρεθήκατε να βλέπετε λερωμένα βρακάκια, διαβάστε μερικά κολπάκια για να σταματήσει πιο γρήγορα το βλαστάρι σας τις «βρομίτσες» του.
-Δημιουργήστε μια «Μονάδα Πρώτων Βοηθειών» (για παιδιά πάνω από τεσσεράμισι χρονών). Πείτε τους: «Συμβαίνουν και ατυχήματα καμιά φορά. Θα σου δείξω πώς να καθαρίσεις». Η μονάδα πρέπει να περιλαμβάνει έναν κουβά για τα λερωμένα, ένα σφουγγάρι, σαπούνι και πετσέτα. Μόλις το παιδί πλυθεί, μπορεί να ξαναφορέσει τα ρούχα του. Βοηθήστε όσο λιγότερο γίνεται, αλλά τα μικρότερα παιδιά θ’ αναγκαστείτε να τα βοηθήσετε αρκετά. Πάρτε ύφος σοβαρό, για να μην τους αρέσει και το κάνουν παιχνίδι.
-Αν το παιδί δεν πλυθεί μόνο του, πρέπει να υπάρξουν συνέπειες. Θυμίστε του ότι στον κόσμο δεν αρέσουν οι άσχημες μυρωδιές. Πείτε του να μείνει στο μπάνιο, ώσπου να το πάρει απόφαση να καθαριστεί. Αφήστε μαζί του και μερικά παιχνίδια.
Τα «ναι»
Πείτε στο παιδί ότι το αγαπάτε έτσι κι αλλιώς.
Πείτε του ενθαρρυντικά λόγια, λόγου χάρη ότι σίγουρα μπορεί να το ξεπεράσει.
Τα «μη»
Μη δείξετε υπερβολικό ενθουσιασμό, αν το παιδί κάνει πιπί του στο σωστό μέρος. Μη διαλαλείτε την εμπιστοσύνη σας.
Μην αντιδράτε υπερβολικά. Αν οδηγήσετε με το ζόρι το παιδί στην τουαλέτα, μπαίνετε στο παιχνίδι των δυνάμεων - ο πρώτος γύρος ανήκει στο παιδί. Απλώς, δείτε κι αυτήν σαν όλες τις άλλες, λιγότερο «δύσοσμες», παρεκτροπές.
Μη μιλάτε συνεχώς γι’ αυτό και μην κάνετε κήρυγμα. Τα παιδιά είναι πανέξυπνα πλάσματα, ξέρουν πολύ καλά ότι δεν πρέπει να λερώνουν το βρακάκι τους. Ποτέ μην εξηγείτε στο παιδί κάτι που ήδη γνωρίζει.
Μην περιμένετε ν’ αλλάξει κάτι μέσα σε μια νύχτα. Μπορεί να χρειαστούν (και ζητάμε συγγνώμη, αν σας απογοητεύουμε) από τρεις  μέχρι έξι μήνες, ανάλογα με το πόσο σωστά το χειρίζεστε. Και να θυμάστε ότι περιστασιακά μπορεί να συμβαίνει, ή να συμβαίνει σε συγκεκριμένο μέρος, αν όμως γίνεται κάθε μέρα, τότε όντως δοκιμάζεται η υπομονή σας.
* Μην ανταμείβετε το παιδί με χρήματα, όταν καταφέρει να «σημαδέψει» το γιογιό. http://www.boro.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Όταν το παιδί "τα κάνει πάνω του": Λύσεις"

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Η κατάθλιψη στα 18 έτη αποδίδεται σε εκφοβισμό στα 13

Η κατάθλιψη στα 18 έτη αποδίδεται σε εκφοβισμό στα 13

Για ένα σημαντικό ποσοστό των νέων -σχεδόν το ένα τρίτο (30%)- που σε ηλικία 18 ετών εκδηλώνουν κατάθλιψη, η αιτία πρέπει να αποδοθεί στον εκφοβισμό («μπούλινγκ») που γνώρισαν στην ηλικία των 13 ετών, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 4.000 νέους, σε χρονικό διάστημα πενταετίας (σε ηλικία 13 και, στη συνέχεια, 18 ετών). Από τους 683 εφήβους που στα 13 τους είχαν πέσει θύμα συστηματικού εκφοβισμού (πάνω από μια φορά την εβδομάδα), το 15% είχε εμφανίσει κατάθλιψη στην ηλικία των 18 ετών, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.   Από τους 1.446 εφήβους που στα 13 τους έπεφταν πιο αραιά θύμα εκφοβισμού (μία έως τρεις φορές το εξάμηνο), το 7% είχε κατάθλιψη στα 18 τους. Από τα υπόλοιπα παιδιά, που ποτέ δεν είχαν πέσει θύμα «μπούλινγκ» στα 13 τους, μόνο το 5,5% είχαν κατάθλιψη στα 18 τους.
Η έρευνα δείχνει ότι υπάρχει σαφής συσχέτιση ανάμεσα στον εκφοβισμό και στην εκδήλωση κατάθλιψης, ανάλογα με τη συχνότητα και την ένταση του εκφοβισμού. Μάλιστα η σοβαρότητα του προηγούμενου εκφοβισμού επηρεάζει και τη διάρκεια της κατοπινής κατάθλιψης.
  Έτσι, κατάθλιψη που διήρκεσε πάνω από δύο χρόνια, εμφάνισε περίπου το 10% των εφήβων που είχαν πέσει θύμα συχνού εκφοβισμού, έναντι ποσοστού μόνο 4% μεταξύ των παιδιών που δεν είχαν καθόλου πρόβλημα «μπούλινγκ» στο παρελθόν. Η μελέτη δείχνει ότι η λεκτική βία και κοροϊδία αποτελεί τη συνηθέστερη μορφή εκφοβισμού (36%), ενώ ακολουθεί σε συχνότητα η αφαίρεση προσωπικών αντικειμένων από το θύμα (23%). Όπως επίσης διαπιστώθηκε, πολλά παιδιά δεν ενημερώνουν τους καθηγητές ή τους γονείς τους για το πρόβλημά τους, ενώ είναι πιθανότερο (75%) να το κάνουν μόνο αν πέσουν θύμα σωματικής βίας.
Οι επιστήμονες τόνισαν ότι αν ληφθούν πιο αποτελεσματικά μέτρα περιορισμού του «μπούλινγκ» στο σχολείο, θα μειωθούν και τα κρούσματα κατάθλιψης στους νέους ενήλικους.
Η κατάθλιψη τείνει να εξελιχθεί σε μείζον πρόβλημα παγκοσμίως, με σοβαρό ψυχικό, κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται ταχεία αύξηση των περιστατικών κατάθλιψης κατά το πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Η νέα έρευνα δείχνει ότι, σε ένα καθόλου αμελητέο βαθμό, αυτό μπορεί να αποδοθεί στον εκφοβισμό που έχει προηγηθεί.http://www.real.gr
διαβαστε περισσοτερα "Η κατάθλιψη στα 18 έτη αποδίδεται σε εκφοβισμό στα 13"